Ingezonden door leden

Frans-Jan Moonen, 28 februari 2020

Uitzicht…

Comfortabel gezeten op het hooggelegen terras van Hotel Vogelsang aan de Sempachersee (CH), aanschouw ik het als ‘ uniek en onvergetelijk’ omschreven panorama:

Binnen het maximale ogenbereik van uiterst links naar idem rechts heb ik zicht op het schitterende groene dal rond het zilver-schitterende meer en de deels besneeuwde toppen van de bergketens.

Een in veel opzichten bijzondere ervaring.

Vooral het fenomeen dat je totale blikomvang zo pregnant kan worden gedomineerd door het majestueuze,  door de natuur aaneengeregen geo-producten- scala, roept ontzag op daarvoor.

Door de mens met al zijn kennis en verworven kunde niet te evenaren.

De machtige Egyptische piramiden zijn vlekjes aan de horizon hiermee vergeleken.

Toch drong zich onlangs in Dinteloord een dergelijk beeld op bij het via de Steenbergseweg naderen van ons dorp:

Een 180 graden omvattend zicht op windmolens die met hun on-gesynchroniseerde bewegingen ons blikveld beheersen, waarbij de landmark van de RK-kerktoren kabouterachtig klein zich aftekent t.o.v. de verderop geconstrueerde,  blikkerende monopiles.

Daarop de simpele vermenigvuldigingsformule X 1 1/2 (=230m) loslatend, slaat de schrik je om het nog rustig kloppende hart.

Wat heeft de lokale politiek ons in 2012 aangedaan en ons daarvan onwetend gehouden?

Hebben de democratisch gekozen afgezanten het zelf niet begrepen, zich geen rekenschap daarvan gegeven of gedacht: ‘Après nous le deluge’?

Na mijn prachtige ervaring met Alpenblick, realiseer ik mij na vergelijk, eerst het schrikbeeld dat geregisseerd vanuit Steenbergen, ons Dinteloord staat te wachten.

Het wordt nooit meer zoals het was.

Epicus
CH, 24juni 2018